Het recht van de grootste op de apenrots

In de afgelopen weken hebben we een paar dagen bij Islas Cies gelegen. Vlak voordat we erheen voeren vanuit Ria de Pontevedra, begon het stevig te waaien en rolde er potdichte mist de baai in. Vertrekken of toch blijven liggen..? We besloten te gaan; De plek waar we lagen was met de opgekomen wind aan lager wal (niet meer handig om te blijven, dus we zouden toch moeten verkassen) en het was ook wel weer een interessante oefening om in de mist te varen. Het werd wel een inspannend tochtje. Motor bij om gemakkelijker te kunnen manoeuvreren en fok ingedraaid om nog enigszins iets te kunnen zien. En turen, alleen maar turen of er iets aankwam. De AIS en de radar aan, om te kijken of er boten om ons heen waren. Toch glipte er af en toe een klein vissersbootje door ons systeem en zagen we deze ineens vlakbij uit de mist komen. De eerste avond bij Islas Cies bleef de mist hangen. We wisten dat op ongeveer 100m van het eiland lagen, maar we konden het nog niet zien…

De volgende dagen is het heerlijk weer. Op Islas Cies kan je prachtig wandelen, en er zijn meerdere uitkijkpunten. Sportievelingen als we zijn, wilden we natuurlijk naar de hoogste top wandelen. ๐Ÿ˜‰ ’s Morgens vroeg (voordat de ferry’s met toeristen het eiland bereikten, en het eiland nog ‘van ons’ was) gingen we op pad. Coen in de rugzak en wandelen maar. De eilanden zijn beschermd natuurgebied omdat er veel vogels broeden. Wij hebben vooral heel veel meeuwen gezien, met hun meeuwen kuikens. Vlak voordat we bij de top aan komen, loop ik voorop. Voor me loopt een kuiken dat nog niet kan vliegen en driftig piept. Zoals bij velen bekend ben ik niet per se fan van deze beesten ;-); ik kom dus niet al te dichtbij en ben me van geen kwaad bewust. Vader of moeder meeuw, die vanaf een hoger gelegen rots toekijkt, denkt daar duidelijk anders over. Onder luid geka-ka alarmeert hij de anderen en neemt een duikvlucht richting mijn hoofd. Nog even denk ik dat ik me aanstel als ik denk dat hij op m’n hoofd gaat landen, maar als hij vlak boven me is kan ik een gil en wilde armgebaren niet onderdrukken. Nummer 2 is ook onderweg, en om de misverstanden uit de weg te helpen of het een aanval is of niet, kakken beide meeuwen mij onder.. Verbluft loop ik een stukje terug over het pad, richting Mark en Coen. Ik durf niet meer voorop geloof ik. Maar als we onze tocht naar de top willen voortzetten, begint het circus van meeuwen in duikvlucht opnieuw?! Goed, de eilanden mogen er gedurende de dag erg toeristisch uitzien door vele ferry’s en volle stranden, maar de natuur is hier duidelijk de baas. We besluiten dat dat mooi is en gerespecteerd dient te worden; ๐Ÿ™‚ laat dat stukje naar de top maar zitten.

X, Suz

meeuwen

Op weg naar het uitkijkpunt

Vader meeuw

De grootste aap op de rots…

meeuwen kuikens

Kuikens

Advertenties

Een gedachte over “Het recht van de grootste op de apenrots

  1. Lieve Coen, gefeliciteerd met je verjaardag! Wat een bijzonder levensjaar, een geweldig avontuur op de boot! Suus en Mark, ook gefeliciteerd, wat gaaf om jullie verhalen te lezen en foto’s te zien! En ik weet dat het om het varen gaat, maar ik heb toch ook wel heel erg genoetn van het vogel-verhaal…;)
    Liefs! Liset

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s