Leermoment (a.k.a. Blunders)

Het is 6 uur ’s morgens, de wekker gaat. We liggen in de industriehaven van Leixoes. Na ons “Gasoleo vs Gasolina debacle” (Leermomentje 1…) willen we vertrekken naar Lissabon. Terwijl Blunder 1 zich voltrok, heb ik vaak teruggedacht aan de bbq, eerder deze reis met de Bojangles en de Zanzibar, waar ieder een boekje opendeed over zijn grootste blunders. Team Freya had toen verdacht weinig te melden…

Henriëtte is nog aan boord en we ontbijten nog een laatste keer gezellig met z’n vieren. We zitten buiten en alles ruikt naar kampvuur en buiten is het heiïg. Portugal wordt al weken geteisterd door bosbranden en zeker de regio rond Porto moet het ontgelden. Regelmatig regent het vlokken as op dek. De omvang van de bosbranden in Portugal is echt gigantisch, op www.fogos.pt zijn alle bekende brandhaarden te zien. Ten tijden van het schrijven van deze post is bijna heel Portugal bedekt met gekleurde stippen. Nee… 2016 zal geen “Vintage Port” jaar worden.

Om 8 uur gaat Henriëtte van boord en treffen we de laatste voorbereidingen voor ons vertrek.De tocht naar Lissabon is ongeveer 180 mijl. In principe kunnen we met Freya makkelijk 5 knopen gemiddeld varen, en zouden we de volgende dag aan het einde van de dag aan moeten kunnen komen. Maar ondertussen hangt er een dikke groene baard onder de boot, die de gemiddelde snelheid niet ten goede komt. Het zou dus nog wel spannend kunnen worden of we de volgende dag wel voor donker aankomen in Lissabon.

De wind lijkt ook van slag door al die brandhaarden land inwaarts; de voorspellingen geven oostenwind, 15 kts, maar bij vertrek schiet onze teller regelmatig naar 30 kts (een dikke 6 bft), toch maar een 1e rif erin dan. We moeten weer even wennen aan de actie, we blazen de haven uit, het ruime sop op. Voor de voortgang is deze stevige wind wel  welkom. Af en toe gunt de zee ons een klots koud zeewater in onze nek om de as van ons af te spoelen. Na 2 uur is het ineens helemaal klaar met de wind. Het wordt windstil, en de motor moet aan.

Al twee weken ligt onze halfwinder verwachtingsvol op het voordek. Dit is een zeil waarmee je bij uitstek met licht weer, halve wind kunt zeilen. Tot nu toe is het er nog niet van gekomen, maar bij het eerste zuchtje wind is het vandaag dan eindelijk zover. Het werkt perfect! De halfwinder gaat erop en we cruisen met 5-6 knopen richting Lissabon. Ons plezier is ’s avonds helaas voorbij… na het avondeten ruimt de wind verder en neemt hij af, de halfwinder moet eraf en de motor gaat weer aan. Het duurt helaas lang voordat die weer uit kan…

IMG_7753 (1024x682)

IMG_7756 (1024x683)

Met de halfwinder erop cruisen we naar het zuiden

Gisterenmiddag zagen wij de “Bonaire” de dieseltank nog even volgooien, anticiperend op de weersvoorspellingen voor die nacht. Suzan en ik keken elkaar aan, en herinnerden ons dat we in Vigo de tanks nog hebben volgegooid. “Team Academici” heeft de som snel gemaakt; met ons gemiddeld verbruik van 0,7 liter per uur, moeten we Lissabon makkelijk kunnen halen. Daarnaast hebben we in geval van nood nog twee jerrycans diesel in de bakskist liggen. Freya heeft geen “dieseltank meter”, behalve een aantal liniaalstrepen op een buisje naast de tank. We duiken toch nog even in het motorruim en zien dat we nog een halve tank over hebben. Nogmaals, deze tocht zou geen enkel probleem moeten zijn…

Diezelfde nacht zijn we ver naar buiten gestoken (10nm uit de kust). Voor de Portugese kust wordt namelijk veel gevist en de verhalen van zeilboten die verstrikt raken in vissersboeitjes en -lijnen zijn ontelbaar. Zo’n boeitje is vaak niet groter/meer dan een 2L melkpak. Overdag, is dit risico nog wel te overzien door erg goed op te letten, maar ’s nachts is dit kansloos. Onder zeil zijn de gevolgen van zo’n aanvaring beperkt en waarschijnlijk vervelender voor de visser, maar varend op de motor kan de lijn in de schroef raken. Dan zou er maar één ding opzitten: strootje trekken en het water in. We hebben geen zin in gedonder tijdens onze nachtelijk tocht en besluiten dus ver naar buiten te steken. Immers, stoere visser die op 250m waterdiepte een fuikje uitzet met een boeitje eraan. Of de boeitjes er waren of niet weten we niet, maar die nacht zien we er geen één :).

De volgende ochtend komen we weer dichter onder kust (5 nm uit van de kant), bij Peniche. En verrek, daar zijn de boeitjes weer :). Het is nog steeds windstil, terwijl er wel al wind voorspeld is. Doordat we de hele nacht stevig door gemotord hebben, liggen we wel aardig op schema. We ontbijten in de kuip en ik smeer een stokbroodje chocoladepasta voor Coen. Er lijkt geen vuiltje aan de lucht, totdat het toerental van de motor ineens snel terugloopt. In een reflex zetten we direct de motor in neutraal, vervolgens uit en kijken om ons heen. Zijn we dan toch in een net gevaren? We zien niets. De GoPro gaat het water in en ook de schroef is nog vrij. Is er dan iets met de motor? Diesel filter? Tank leeg? Diesel lekkage? Het motor ruim gaat open en de tank blijkt leeg te zijn. Het logboek wordt erbij gehaald en “Team Academici” doet het sommetje nog eens hardop opnieuw. “Ja zie je wel… de afgelopen maanden hebben we telkens ~40 uur kunnen motoren op 60 liter diesel, dat is gebruik van 0.7 l/hr… of nee… wacht even… (Leermomentje 2…)”.

Afijn dat scheelt dus een factor 2… we tellen het aantal keren dat we op geluk de haven bereikt hebben… laten we het erop houden dat het meer dan eens is.

Vervelender nog… Als de wind verder uitblijft is het ineens twijfelachtig of we Lissabon überhaupt wel voor donker gaan halen. Volgens de voorspellingen zou het al moeten waaien, en rond de lunch wordt dat nog meer, dus we zouden later die dag zeker wel moeten kunnen zeilen. We besluiten naar Lissabon door de varen (Leermomentje 3…).

Wat rest zijn 10 lange uren nagelbijten. Bij elk zuchtje wind worden alle zeilen bij gezet (pddmm tssjj). Halfwinder, grote genua, alles wordt van stal gehaald, maar de wind is telkens te weinig, en de motor blijft aan. Om 6 uur ’s avonds begint het dan eindelijk echt te waaien en kan de motor eindelijk uit. Met de grote genua melkmeisje blazen we met 25 knopen in de rug (ineens op maximale bootsnelheid) naar Cascais, waar we enigszins gestrest vlak voor zonsondergang aankomen.

IMG_7761 (1024x683)

IMG_7765 (683x1024)

Suz stuurt ons behendig langs de het meest westelijk punt van het Europees vaste land: Cabo de Roca

Na twee mislukte ankerpogingen, besluiten we het lot niet verder te tarten. Met het laatste daglicht motoren we, op de laatste drupjes diesel (“gasoleo” ;)) de haven in en leggen we Freya vast aan de passanten stijger. We zijn alle drie bekaf en hongerig van een slapeloze nacht en een stressvolle dag zeilen. Snel wat eten en naar bed. Morgen het logboek maar eens bijwerken… en tanken :).

Advertenties

3 gedachtes over “Leermoment (a.k.a. Blunders)

  1. Hey Freya, hier team nono van de Bojangles. Top verhaal, ook die van Henriette. En stel dat alles normaal was verlopen, dan was het verhaal over prachtige landschappen, glooiende heuvels en blauwe zeeen gegaan. Wij hebben liever dit verhaal. Goede reis naar het zuiden en we zien elkaar weer en zullen jullie missen. Groeten, Baudine en Rob.

    Liked by 1 persoon

  2. Dag Suzanne, Mark en Coen

    Wat een boeiende verhalen. Mooie inhoud, goed geschreven en prachtige foto’s!!
    Coen is de grootste verrassing. Alweer 2 jaar. We blijven jullie volgen.
    Behouden vaart!!

    Hartelijke groet van Koos en Suzan van Schelven

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s