Kasseienstroken en visnetten

Ik had me voorgenomen dit anderhalve week geleden al te schrijven, tijdens onze tocht van Lissabon naar de Algarve: 36 uur varen voor de boeg, dus genoeg tijd om even te vertellen over onze week in Lissabon. Maar dat tochtje was iets te onstuimig om achter de laptop te kruipen. Daarover later meer, nu eerst Lissabon!

Lissabon ligt aan de rivier de Tejo (de Taag). Je kunt deze rivier helemaal opvaren, en in een haven in/vlakbij de stad liggen. Wij hadden echter goede verhalen gelezen over de haven van Oeiras. Dus Team Freya streek neer in Oeiras. Dit ligt een stuk minder ver de rivier op en vervolgens kun je Lissabon goed bereiken per trein. De haven was inderdaad heerlijk! Er was een groot zwembad bij, en ’s morgens werden er verse broodjes in de kuip gelegd!? Daarnaast hadden ze een goede deal: 7 nachten liggen, 5 betalen. Alle reden om lekker rustig aan te doen en ons aan de steiger te settelen.

belem

toeristen

Eind augustus: wij zijn beslist niet de enige in Lissabon

We zijn 3 dagen naar Lissabon geweest. We houden allebei erg van het slenteren door steden om van de koffie naar de lunch naar de borrel te gaan met iedere keer een nieuw terras. Nu hebben we al eerder tijdens deze reis ontdekt dat dat toch een iets andere beleving is met Coen erbij. Die houdt namelijk helemaal niet van op het terras zitten en mensen kijken.. 😉 Nu had Lissabon nog een paar extra uitdagingen, namelijk: Heet! 35-40 graden en de vele heuvels waarop het gebouwd is. En asfalt hebben we niet gezien. Alle straatjes zijn prachtig en idyllisch bestraat met kleine klinkertjes. Lopend achter de buggy voelde het soms als een beklimming van de Mont Ventoux, over de klinkers tussen Parijs-Roubaix…

 

klinkers2

en klinkers

hoogteverschil1

Hoogteverschil

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

tram28

Op dag 2 hadden we ons bedacht dat “ons-rond-laten-rijden-met-tram-28” een veel gemakkelijkere manier zou zijn om alle hoogte te overbruggen. Maar probeer dan maar eens, midden augustus, met 3 personen en een buggy in tram 28 te komen. Bus 12 om 9.00u richting de Uithof is er niets bij?! Gelukkig wisten we de dagen iedere keer te redden door toch het meest perfecte terrasje te vinden voor een lekkere lunch, en dan is het voor ons al gauw goed 😉

 

 

 

tuna-vitrine2

lunch-tonijn

lunch2

Verder hebben we in Oeiras heerlijk in het zwembad gespetterd en hard gelopen langs de boulevard. Dat was een hele belevenis, want het was een drukte vanjewelste. Het lijkt wel of iedereen in Oeiras hardloopt, zo druk. En als men niet hardloopt, dan wordt er op sportief tempo gewandeld, jong en oud. Er is dan ook een geweldige boulevard voor (ingericht..?). Deze is 3.7 km lang, geasfalteerd, iedere 100 m staat er een bordje hoe ver je bent. Aan het begin is een grote parkeerplaats, aan het einde staan toestellen waarop je allerlei oefeningen kunt doen. Als je dus eenmaal 1 ochtend bent geweest,  heb je het gevoel dat je iedere dag wel even moet gaan.

We borrelen ook nog gezellig een keer met Rob en Baudine van de Bojangels. Zij liggen in Cascais, en hebben besloten vanaf daar naar Madeira te gaan. Wij gaan vanuit Oeiras door naar de Algarve en gaan dan naar Marokko. Daarna gaan we allebei naar de Canarische Eilanden, en zullen we elkaar vast op de Canarische Eilanden weer treffen en wie weet waar nog meer allemaal. Maar toch was het gek om te beseffen: we trekken heel intensief met mensen op, maken leuke en vergelijkbare avonturen mee met de boot, en in korte tijd lijkt het of je elkaar al heel lang kent. En dan ‘ineens’.. scheiden de wegen. Tja, dat hoort bij het reizende bestaan; maar toch gek om nu te beseffen. (Nou, tot ziens op de Canarisch hoor! 😉

Onze reis vanuit Lissabon was nogal onstuimig, zoals ik al eerder schreef. Van Lissabon naar Lagos is een afstand van 130 mijl. Wij varen daarover ongeveer 24-26u. Omdat we liever niet in het donker aankomen, gaan we in de middag uit Oeiras weg, zodat we ergens in de middag in Lagos zullen aankomen. Er is veel wind voorspeld, zo’n 25 knopen, maar de ervaring leert dat je daar meestal nog wel 5 knopen bij op kunt tellen. Maar de richting is goed, noord, en dus in onze rug. De dag erna zal het grotendeels windstil zijn, en zo’n lange afstand op de motor, hebben we geen zin in. Dus, we besluiten te gaan. We steken wat verder van de kust af, omdat we eventuele visnetten in de nacht willen omzeilen. Dat blijkt vooral bij vertrek geen overbodige gedachten te zijn. Er staan legio tonnetjes, maar ook komen we simpele plastic flessen (1.5L) tegen, die met elkaar verbonden zijn via een lijntje. Best moeilijk te zien met harde wind en stevige golven…Gelukkig iedere keer net op tijd, maar ze kwamen soms angstig dichtbij.

Het wordt een pittige tocht. Er zijn een aantal kapen die we moeten ronden, en daarvan is bekend dat de swell daar aardig op kan bouwen, zeker tegen het einde van de middag. Laten we nu net de eerste kaap (Cabo Espichel bij Sesimbre) aan het begin van de avond passeren. Het waait zo’n 30 knopen, de golven klotsen alle kanten op. Mark probeert wat eten in elkaar te draaien binnen, terwijl Coen heel zoet op de bank een filmpje kijkt. Suzan is buiten aan het varen omdat die met dit weer binnen de zwakste schakel is. Totdat Coen ineens wit wegtrekt, en onrustig op de bank heen en weer schuift. De koppen beginnen van de golven te waaien en Coen spuugt z’n reddingsvestje onder.. Ook Suzan houdt ‘t niet meer binnen. Hmm.. nu is het wel een beetje ongezellig op de Freya. Mark hijst zichzelf in z’n pak, en Suzan houdt de boel binnen in de gaten met doeken en teiltjes. Dit houdt nog zo’n 1.5 uur aan, en dan beginnen de golven gelukkig wat rustiger te worden. Coen begint weer praatjes te krijgen en gaat slapen. Langzaam keert de  rust op Freya terug. Wel waait het nog steeds van de planeten en we blijven het grootste gedeelte van de nacht samen buiten. Dit was duidelijk geen ‘blog-schrijf-weertje’.. De volgende dag ronden we de kaap bij Sagres en daarna varen we regelrecht het blauwe zwembad van de Algarve in. De wind gaat helemaal liggen en op een rustig zeetje motoren we de laatste mijlen naar Lagos. Zo hebben we wat tijd om binnen te poetsen. Begin van de middag varen we de haven van Lagos in, waar Jacques en Marlene (ouders van Mark) ons op staan te wachten. Coen gaat alvast met opa en oma mee, terwijl wij de boot aan kant brengen en bijslapen.

algarve

Cabo Sao Vincente, bij Sagres wordt gerond: Hallo Algarve!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s