Algarve

Het lijkt alweer een hele poos geleden, en misschien klopt dat ook eigenlijk wel. Want al meer dan een maand geleden kwamen we in de Algarve aan. Over de Spaanse Ria’s hadden we voor vertrek veel enthousiaste verhalen gehoord, en terecht! Het was prachtig! Maar, gezien de verhalen, was de verwachting vooraf ook groots.. 😉 Van de Algarve daarentegen, hadden we niet zo heel veel gehoord, maar wat was het daar relaxt!!

p1120702-1024x768

Aankomst in Lagos

Wij zijn vanaf Lissabon direct naar de Algarve gevaren. Al met al was dat best een ruwe tocht. Maar als de laatste kaap gerond is, vaar je zo het zwembad in… geen wind meer, geen swell meer en lekker warm water. In Lagos werden we opgewacht door Mark z’n ouders. Na 2 nachten Lagos zijn we naar Rio de Alvor gegaan. Een soort waddengebied, klein en idyllisch. Een smalle (en op sommige plekken ondiepe) vaargeul, bracht ons naar een geschikte plek om te ankeren. Daaromheen heel ondiep water, met strandjes die bij laagwater verschenen en met hoogwater weer verdwenen. En: warm water! Ineens is zwemmen niet koud meer! Het was lastig om Alvor weer te verlaten. Doordat het zo ondiep was, en je het wegvaren dus goed moest timen, maar ook omdat het heel relaxt en mooi was en we er gemakkelijk voor altijd konden blijven. 😉

p1120709-768x1024

Alvor

img_20160901_194520230_hdr-1024x768

Zoals Coen zei: “Zon in water, plons”

Na Alvor zijn we met z’n tweeën naar Ria Formosa gevaren. Mark z’n ouders waren er nog, dus die hebben Coen per auto meegenomen. Het was een bijzonder rustig tochtje! 😉 Het waaide prachtig: 10 knoopjes ruime wind. Aangezien we niet zo heel veel te doen hadden, ging 15 minuten na vertrek de vislijn het water in. We hadden de molen net geïnstalleerd, dus tijd om te testen! In een Chinese winkel hebben we een maf blinkertje gescoord: een plastic glimmende sardine. Nog discussiërend of dit de bedoeling was van ons visgerei, begint de molen als een gek te ratelen. Bij het binnen halen is het gauw duidelijk: dit is een keer géén makreel! Mark vist heel koelbloedig onze eerste tonijn uit het water! Hmm.. dat was 3 dagen smullen!

img_7948-1024x683

Welkom aan boord!

In tegenstelling tot Alvor is het gebied bij Ria Formosa heel uitgestrekt, maar wederom een soort lagune waar je invaart en dan op allerlei plekken kunt ankeren. De invaart is een smalle geul, waar het heel hard stroomt. Totaal in de chill-modus vanuit Alvor, timen we de invaart niet goed (of we timen eigenlijk niet, en het komt precies ongelukkig uit..) Met volle ebstroom tegen moeten we naar binnen. Op een gegeven moment zien we overal waterkolken om ons heen en met vol motorvermogen gaan we maar met 1 knoop tussen de grote rotsblokken van de strekdammen door…

img_7957-1024x683

We worden getrakteerd op de prachtigste zonsondergangen

img_7958-1024x683

De wegen op Ilha de Culatra

Wij ankeren vlakbij Ilha de Culatra. Een klein eilandje, met inmiddels zo’n 3000 vaste bewoners, maar zonder verharde wegen en auto’s. Alleen een paar tractoren om bootjes uit het water te trekken, aangezien er bijna alleen maar vissers wonen. Mark doet een YouTube cursusje “hoe fix ik de carburateur” en de buitenboordmotor gaat weer als een zonnetje! We gaan op dinghy-expeditie en vangen (of eigenlijk ‘zoeken op laagwater’) kokkels, die we zelf bereiden met uitzicht op een schitterende zonsondergang. Na een korte wandeling door de duinen komen we op een prachtig strand aan de Atlantische Oceaan, met kraakhelder water.

img_20160902_102907715-1024x576

Het pad naar het strand

img_20160904_202407297-1024x768

img_7971-1024x683

Op de markt op Olhao

We ontmoeten veel mensen die ooit vertrokken zijn met de meest uiteenlopende en soms grote doelen: het ronden van Kaap Hoorn, de wereld rond, nooit meer terug. De gemeenschappelijke deler is dat iedereen hier, in de Algarve, is gestrand. Sommigen nog voordat ze Europa verlieten, om die grote afstanden nooit af te leggen, anderen aan het einde van hun reis, om de rest van hun leven hier te blijven. Ze gaan heen en weer langs de kust, de rivieren op die de zuidkust van Spanje en Portugal rijk is, en ankeren veelal. Ze ontmoeten elkaar weer op die plekken en zien elkaar soms maanden niet. En waarom de Algarve? Het weer is er (bijna) altijd goed, ook in de winter is het klimaat mild, het regent nauwelijks, de rivieren zijn prachtig en bieden veel beschutting, en je kunt op heel veel plekken ankeren.

Na Ilha de Culatra besluiten we nog een stukje verder naar het oosten te gaan. We gaan naar Rio de Guardiana, de grensrivier tussen Portugal en Spanje. We gaan aan de Spaanse kant liggen, in Ayamonte. Daar is een goede watersportwinkel en we slaan nog van allerlei dingen in om de zoutwaterpomp af te kunnen maken en de houders voor de zonnepanelen. Wederom is dit een plek waar we weer in de haven liggen, met stroom, en zo gemakkelijk kunnen klussen. We voelen ook langzaam de tijd dringen. Vanaf nu lijkt het gedaan met de ‘dagtochtjes’ en komen er steeds grotere etappes aan: oversteek naar Marokko, oversteek naar de Canarische en Kaapverdische Eilanden en daarna dé oversteek. Langzaam komt dat steeds dichterbij. Belangrijk dus, dat de boot goed in orde is.

img_8008-1024x683

Ayamonte

img_20160907_204952443-1024x768

Feest in Ayamonte

Spanje zou Spanje niet zijn, als ze niet een feestje geven! We treffen het, de week dat wij in Ayamonte zijn, wordt de heilige Angustius geëerd. Het hele dorp is verkleed en iedere avond houden ze optochten, spelen ze muziek en is er vuurwerk. De afsteekplaats is dit keer pal naast onze steiger; we boffen maar 😉

img_8024-683x1024

Onze trouwe volger Axel

img_20160913_115414925_hdr-1024x576

Rio de Guardiana

img_8035-1024x683

Uhm….Hollandse platbodem.. hoe ben je hier precies gekomen?!

Na een aantal dagen Ayamonte besluiten we landinwaarts de rivier op te gaan. Zo’n 20 mijl landinwaarts liggen 2 dorpjes vlak tegenover elkaar: Alcoutim (Portugees) en Sanlucar de Guadiana (Spaans). Normaal een heel rustig plekje, maar als we aankomen is zojuist een 3 daags muziekfestival gestart. Het podium is tegen de aanlegsteiger aangebouwd. We besluiten aan de Spaanse zijde te gaan liggen, maar dit maakt weinig verschil. Als om 5.00u de disco start, staat de bas zo diep, dat onze boot mee trilt.. Als Coen om 7u wakker wordt, dansen we de Macarena en zijn we teleurgesteld dat ze om 8.00u gaan slapen. De volgende 2 nachten gaan we eigenlijk noodgedwongen een paar mijl verder de rivier op. Dit blijkt fantastisch! We wanen ons alleen op de wereld, het is bladstil, volle maan: de sterrenhemel is geweldig!

img_8071-1024x683

Sanlucar de Guadiana (Sp) vanaf Alcoutim (Pt)

img_20160913_112805003_hdrWe liggen nog een paar dagen aan Portugese zijde en verzetten voor de vorm voor de zoveelste keer die week de klok. Het is een apart om een tijdje zo op de grenzen van deze landen te leven en dan weer in Spanje en dan weer in Portugal te zijn. Het feit dat er een uur tijdsverschil is, terwijl je de kerkklok aan de overkant van het water hoort luiden. En niet helemaal weten of je nu Gracias of Obrigado moet zeggen, omdat je eigenlijk niet goed meer weet aan welke kant van de rivier je bent..

Ook al begrijpen we de mensen die voor altijd in de Algarve blijven maar al te goed; wij maken ons na 3,5 week toch klaar om dit gebied te verlaten: Marokko lonkt. Daarover snel meer!

img_8120-1024x683

Als de zon onder gaat, zien wij nog een laatste glimp van het Europese vaste land; op naar Afrika!

Advertenties

2 gedachtes over “Algarve

  1. Hey MSC, een tonijn gevangen! Yahoo. Foto’s zien er heerlijk uit. Volgens mij hebben jullie een toptijd gehad in de Algarve. See you soon, team RB

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s