Half-way-day!

Vandaag hebben we 950 mijl op de teller staan, we zijn halverwege!! En de snelle rekenaar ziet dat we pas 7 dagen onderweg zijn. We gaan inderdaad als de brandweer!! Om het te vieren hebben we vandaag een lekkere borrel en Suzan bakt een heuse Half-way-cake.

Vanaf vertrek waait het zo’n 15 tot 20 knopen, en vanaf vandaag zelfs een beetje meer (maximaal 30 knopen). Het is allemaal in de rug: de passaat staat aan.
En op deze wind weet Freya wel van wanten. Ondanks dat we (flink) gereefd varen, loopt Freya bijna continue boven de 5,5 knoop, en leggen we iedere dag bijna 140 mijl af.

Vorige week vertrokken we met het eerste rif in het grootzeil. Daar kwam een dag later het 2e bij, en vanmorgen hebben we het 3e rif erin gezet. Met een klein stukje grootzeil, en een puntje fok hobbelen we over de golven. Want hobbelen is het.. De zee was bij vertrek al vrij onrustig. Naast de verwachte golven van achteren, zat er om de paar golven een flinke lel vanaf de zijkant bij. Daardoor schoof Freya dan als een dolle van de golf af, en vlogen bemanning en inventaris door de kajuit.

Inmiddels is het met de schuivers van de zijkant wel wat minder, maar de oceaan deining bouwt op en inmiddels hobbelen we over 3 meter hoge golven. Zittend in de kuip is het toch vaak spannend of de golf buiten blijft, maar tot nu toe doet Archimedes zijn werk en wordt Freya’s smalle kontje iedere keer weer netjes opgetild. De golven zijn heftig, maar ook heel erg mooi; vaak kijk je dwars door het azuur blauw van de golftoppen heen.

Alsof we eten, slapen, koken, plassen, zittend op een rodeostier. Het gaat maar door. Buikspieren maken overuren. Eten is een soort twister, in je rechterhand je bord, in je linkerhand je beker, met je rechtervoet houd je de rollende fles water stil, met de linkervoet de stoel van Coen op z’n plaats, en dan “mag ik het zout?” Geregeld belandt een deel van de maaltijd over de vloer.

Al met al is het dagelijks leven aan boord een dag vullende taak. Daar waar we op de overtocht van de Canarische Eilanden naar de Kaapverde een rustig leventje aan boord hadden, en uitgebreid de tijd hadden om in een nachtwacht een filmpje te kijken of een boekje te lezen, wordt hier ieder vrij moment benut om te slapen. Door het geschommel liggen we ook te rollen in bed en slapen we de schamele uurtjes die we hebben niet altijd goed.
We hebben deze reis een nieuw schema in gesteld. We delen de nacht in twee. Mark doet wacht van 21.00u tot 2.00u, Suzanne van 2.00u tot 7.00u.

De eerste nachten waren rustig qua varen: geen scheepvaart, constante wind, constante koers. Tijdens de wachten sliepen we dan ook 20-30 minuutjes in ons nieuw gefabriceerde slingerbed buiten; even checken en weer slapen. Op die manier haalden we nog aardig wat slaap per dag. Inmiddels zijn we in een wat instabieler weergebied aangekomen. Er zijn veel wolken en buien (squalls). In zo’n squall zit een hoop wind en een bak regen. Daar wil je dus bij vandaan blijven, of goed voorbereid in terecht komen. Daardoor turen we de hele wacht naar de wolken en de ontwikkeling daarvan. Is dit een squall of niet? Zoja, dan moet het voorzeil worden ingedraaid en de windrichting in de gaten worden gehouden. Best intensief.

Ondertussen is het ook lekker warm (zeg maar gerust HEET!) geworden ;). Zelfs een lakentje is eigenlijk te heet om onder te slapen. Meer dan een onderbroek hoef je overdag niet aan. Zo’n regenbui is op z’n tijd dus ook wel lekker ๐Ÿ˜‰

Coen was de eerste dagen wat kribbig en kon niet zo wennen aan het gehobbel en geschuif. Ondertussen is de zee echt toegenomen en deert het Coen niets meer. Zijn nieuwe trucje is dat hij met veel machtsvertoon (gesteun en gepuf) zijn speelgoed doos midden in de kamer zet, er dan bovenop klimt en dan op de piek van de golf de sprong waagt naar de bank. We krijgen hem niet aan zijn verstand dat dergelijke spelletjes niet zo’n goed idee zijn op zee

Tot dusver vinden we deze overtocht spannend en het constante slaap tekort maakt het ook weleens zwaar. Maar de oceaan is ook mooi! En we genieten ervan deze tocht met z’n drieen te volbrengen! Op naar Suriname!!

Advertenties

3 gedachtes over “Half-way-day!

  1. Ik denk iedere dag aan jullie, goed iets te horen! En wat gaan jullie hard! Succes en geniet. Dat wordt straks heerlijk slapen in Suriname ๐Ÿ™‚
    Dikke kus Karien

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s