Grenada-dinges

Per toeval doen wij Grenada aan. We willen eigenlijk direct naar Carriacou, een eiland boven Grenada, want we kunnen nu eenmaal niet alles zien in de Carieb. Maar als blijkt dat de Island Lady noodgedwongen naar Grenada moet voor een stagreparatie, besluiten we als back-up met hen mee te varen. En dat heeft heel goed uitgepakt! 😉

We hebben een goede tocht. We vertrekken met zonsondergang uit Englishman Bay, met bijna geen wind en de motor bij. Rond middernacht neemt de wind flink toe, zetten we een rif en komen er wat buien over. Rond een uur of 4 wordt het weer gelukkig rustiger en als de zon opkomt, zien we Grenada al liggen. We gaan naar Prickley Bay, een baai in het zuiden van Grenada.

IMG_20170218_174837863_HDR (1024x768)

Borrelen aan het strand bij Port Egmond, een baai vlakbij Prickley Bay

20170218-152709 (1024x680)

Port Egmond

Dat is een hele andere beleving dan de afgelopen maanden. Al sinds de Kaapverde zijn we in landen geweest waar het allemaal op ‘een eigen tempo’ gaat. Er is soms wel benzine in de pomp, soms niet. Soms is het zelfs onbekend wanneer de diesel weer wordt geleverd, of zijn de pinautomaten simpelweg leeg. Aangekomen in Grenada vragen winkelmedewerkers wat ze voor ons kunnen betekenen, sjeezen bussen ons voorbij op straat en wordt er driftig getoeterd. De ankerbaai lijkt wel een parkeerplaats, zo vol! Maar het heeft ook wel wat (voor een nachtje of 2). Wij genieten wel even van alle bedrijvigheid om ons heen.

De eerste avond BBQ’en we bij ons aan boord met Jouke en Pleuni (Island Lady) en Gerard en Carina (K’dans). We mogen helpen om de mahi-mahi op te maken die Jouke die ochtend wist binnen te slepen. Wat een grote en lekkere vis!

Dan zien we ineens een bekende boot de baai binnen varen. Het is “Golden Breeze” met Phillip en Ann, onze Zwitserse buren uit La Gomera! Heel gezellig om hen hier te treffen en samen huren we een auto en toeren we over Grenada. We gaan eerst naar een Chocolate Estate. Prachtig om te zien hoe de cacao tussen de bananen-, papaya-, mango- en sinaasappelbomen groeit. Hierdoor krijgt de chocolade een fruitige smaakt. Het proces tot aan de chocolade wordt levendig verteld door onze rondleider Kelly en we eindigen de tour natuurlijk in “the Shop!” Coen weet de verkoopster weer helemaal in te pakken, en naast de heerlijke repen chocolade die wij kopen, snoept hij van bonbons, koekjes en een eigen chocolade reep.. 😉

IMG_0492 (1024x683)

Smullen, die chocolade!

Na deze zoete versnapering gaan we naar een Rum Destilleerderij. Eentje waar ze trots vertellen dat het productieproces sinds 1785 niet veranderd is. Misschien niet zo efficiënt maar het zorgt wel voor werkgelegenheid in de omgeving. Het ziet er wat smoezelig uit, maar de kracht zit ‘m in hun alcohol percentage: >75% en 69% (zodat het net toegestaan is deze fles in het vliegtuig te vervoeren – hiervoor moet ‘ie <70% bevatten). Gelukkig hebben ze ook een kant-en-klare rum punch, en daar kunnen wij wel van genieten!

Een beetje een smoezelige bende.. maar, lekker! 😉 En wederom een onvergetelijk enthousiaste gids

IMG_0468 (1024x683)

Er zijn slechtere plaatsen voor een middagtukkie

IMG_20170218_134702660 (1024x768)

Barracudaaaaaa!

Vanaf Grenada begint het feest pas echt. We varen naar Carriacou en liggen een nacht bij Sandy Island. Precies wat de naam zegt: een strip zand met een paar palmbomen er op. Het water er om heen is crystal clear en prachtig turquoise. Als we ’s morgens wakker worden en naar buiten kijken zijn we wéér verbaasd: WAUW! Dit is wel zo’n beetje hoe we het ons hadden voorgesteld op de Carieb. En vanaf hier gaan we bijna ongemerkt de Grenadines in.

20170221-123157 (1024x606)

Sandy Island

IMG_0572 (1024x683)

Niet eerder aten we op zo’n mooie plek pannenkoeken, wat een feestje!

IMG_0568 - kopie (1024x683)

De schaduw van Freya in het water.. het is hier écht helder

20170221-123220 (1024x680)

IMG_20170221_180856088_HDR (1024x768)

Saint Vincent and the Grenadines is een eilandengroep en hier liggen we iedere dag bij een ander prachtig strand. We gaan naar Petit Saint Vincent (PSV) en ankeren in 3 meter diep helder blauw water; het gevoel dat we in het zwembad ankeren. Het eiland is privé eigendom en bevat 1 luxe resort, en dan ook écht een luxe resort. Echter, een stukje strand is ‘algemeen goed’ en daar mogen de zeilers ook gebruik van maken. Bizar, wat een omgeving! En daar liggen wij dan, gewoon met Freya, er tussenin, wauw!!

IMG_0595 (1024x683)

Bij PSV ontmoeten we Tsuru weer: gezellig!

Onderweg naar de Tobago Cays stoppen we even bij Mopion: een hoop zand met 1 parasol. Het wordt omringd door een rif dat nog enige beschutting biedt, want al kijkend naar het eiland vraag je je af hoe het kan dat dit niet allang verdwenen is.

IMG_20170223_114215186 (1024x768)

Axel, in het prachtige water rond Mopion

Een paar mijl verderop liggen de Tobago Cays. Beschut ankeren achter een groot rif, met uitzicht op de Atlantische oceaan. Als we op zoek zijn naar een ankerplekje, zien we links en rechts van de boot een nieuwsgierig kopje omhoog komen en snel weer naar de diepte duiken: de zeeschilpadden zwemmen hier gewoon om de boot! Helaas neemt de wind na 2 dagen sterk toe en we houden het voor gezien en gaan op zoek naar een meer beschutte baai.

IMG_3734 (1024x682)

Lekker varen van Union Island naar de Tobago Cays

IMG_0679 (1024x683)

Tobago Cays

IMG_0641 (1024x683)

Prachtige rustige strandjes

IMG_0626 (1024x683)

IMG_0671 (1024x683)

Klein klimaapje

Het wordt Salt Whistle Bay op Mayreau. Inderdaad een heel beschutte baai, maar ook erg favoriet voor charter boten (met name enorme catamarans). Het kleine baaitje ligt helemaal afgetopt, maar vooraan, vlakbij het strand lijkt nog 1 perfect beschut plekje te zijn. Het kost ons ruim een uur en 3 pogingen, om Freya er tussendoor te manoeuvreren en op dat kleine stripje zand van 2.5 meter waterdiepte te leggen (wij steken 2.0m diep, dus past precies!) En we liggen er met de harde wind heel beschut tegen de golven. Om niet te veel naar de zijkant te swingen, legt Mark het 2e anker erbij. Al zwemmend trekt hij het 1e anker nog eens 10m dichter naar de kant, dat is het gemak van het ondiepe water. Freya ligt als een huis! Als het zou moeten kunnen we hier de komende maanden blijven 😉

IMG_20170226_163808296 (1024x768)

Salt Whistle Bay

IMG_0704 (1024x683)

Mark legt er nog maar eens een tweede anker bij

IMG_0714 (1024x683)

Zwemmen: dagelijkse kost

Maarja, dat willen we dan weer niet.. Mark z’n ouders komen ons opzoeken op Saint Lucia, dus we moeten de vaart er een beetje in houden. Het weer werkt helaas niet echt mee. Het waait een ruime windkracht 6 met inmiddels forse golven. Zeker tussen de eilanden door is de zee hoog en de wind heftig. De voorspelling is dat dit aanhoudt, dus we moeten een keer. We besluiten de twee gunstigste dagen uit te kiezen om eerst naar Canouan te varen (en de watertanks te vullen) en vervolgens door te gaan naar Bequia.

Op Canouan doen we dan ook niets anders dan onze watertanks vullen. Het eiland heeft een paar hoge bergen, en vanaf deze bergen rolt de wind zo de baai in. Er ontstaan enorme valwinden, dus we swingen alle kanten op. De volgende dag vertrekken we vroeg richting Bequia. Een tocht van bijna 30 mijl. Een afstand waar we inmiddels onze hand niet meer voor omdraaien, maar met dit weer iets om ons op voor te bereiden. We moeten het hele stuk hoog aan de wind varen, en zeker vlak voorbij het eiland staan er enorme kuilen in de zee. Freya valt soms hard van een golf af. Wij zitten buiten, en krijgen af en toe grote plenzen zout water over ons heen. Gelukkig dat het zeewater 28 graden is, en er ook nog een buitje over kwam om ons weer te ontzouten. Door de speakers klinkt een luisterboek van Jip en Janneke. Dat werkt goed, Coen vermaakt zich buiten in zijn stoel en wij hoeven niet binnen te spelen of voor te lezen (zeeziekte!). Rond 15u lopen we de (enorme) baai in Bequia in. Moe en voldaan proosten we op de aankomst.

20170304-100500 (1024x768)

Enorme baai van Bequia

In Bequia ontmoeten we de Anna Lisa uit Zweden weer. Met hen lagen we in Rabat aan de steiger. Mathilda en Troels mogen dan wel niet van Coen zijn leeftijd zijn (12 en 9 jaar), het zijn wel zeer geschikte speelmaatjes en ze hebben erg gezellige ouders. De zelfgemaakte rumpunch kent inmiddels meerdere varianten en wordt geperfectioneerd. In Bequia hebben ze ook een laundry-boat. Deze komt ’s morgens de was ophalen, en ’s avonds gedroogd en opgevouwen weer thuis brengen. Suzanne wordt ook steeds beter in hand-wassen, maar de was is in maanden niet zo schoon en droog geweest. Wat een feest!

IMG_0749 (1024x683)

Laundry boat

IMG_0744 (1024x683)

Er is een prachtig wandelpad langs de baai

Na een aantal dagen moeten we hier alweer weg, omdat er wederom 1 ‘rustigere’ vaardag is, waarna de wind weer 6 en hoger is.. Die besluiten we te pakken om zo op tijd in St. Lucia te zijn. Samen met de Anna Lisa varen we voor dag en dauw de baai van Bequia uit. De tocht naar St. Lucia is 57 mijl, net te ver om binnen daglicht te halen. Bij vertrek is er niets te merken van het ‘rustigere weer’. Een forse windkracht 6, hoge golven die de kuip in komen zetten en af en toe een regenbui: lekker ontspannen varen hoor, op de Carieb 😉 We varen vlak langs St. Vincent, en in de luwte van dat eiland is de zee gelukkig kalm. Kalm genoeg om een vislijntje uit te hangen, en we worden beloond! Op Grenada kochten we nog maar eens nieuw aas (een viswinkel met al die gekleurde aasjes is net een snoepwinkel) en deze zou specifiek mahi-mahi’s aantrekken. En jawel, de ‘dolphin delight’ deed z’n werk! Voordat we uit de luwte van het eiland kwamen, lag hij gefileerd en wel in de koelkast. Wij maakten ons op voor het 2e pittige deel van onze tocht. De wind blijft fors en de golven nemen weer toe. Gelukkig vlakt dit na een uur of 2 af en tegen het einde van de middag neemt ook de wind iets af en kunnen we nog 2 uur ontspannen varen. Om 17u pakken we een mooring op in Souffriere, op St. Lucia en springen we gauw het water in om ons op te frissen. De bemanning van Anna Lisa komt nog even een sundowner drinken en Coen vertroetelen en na een heerlijke mahi-mahi steak ploffen we uitgeteld in bed.

IMG_20170305_082046317

Yeah, beet!

IMG_0771 (683x1024)

Op weg naar de Pitons van St. Lucia

Advertenties

2 gedachtes over “Grenada-dinges

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s