Repairs and shopping @ Martinique

Het is inmiddels als een maandje geleden dat Jacques en Marlène uit St. Lucia vertrokken. Diezelfde dag vertrekken wij naar Le Marin op Martinique. Le Marin is enorm! De baai is diep, met aan het uiteinde een grote jachthaven, en bij elkaar liggen er wel 1000 boten. Aan de randen van de baai liggen boten die niet meer bewoond worden. Of soms, heel slecht onderhouden, bijna gezonken, toch nog bewoond worden. De nationaliteit is overwegend Frans. Naast ons ligt een boot geankerd, met een jong Frans gezin, die iedere ochtend tussen 7.30-7.45u in de dinghy springen om de 2 kinderen naar school te brengen en zelf naar het werk te gaan. Om 18.00u komt de dinghy met het gezin weer terug en in het weekend komen er andere kinderen spelen. Een interessante, andere wereld, om zo eens gade te slaan.

De tocht van St. Lucia naar Martinique is hoog aan de wind. We hoeven eindelijk niet te kruisen en halen het precies. Maar door de harde wind van de afgelopen tijd, staat er nog steeds een gemene zee met af en toe flinke kuilen. Al met al een pittige tocht. En met zo’n tocht in het achterhoofd zijn we stiekem blij dat Freya op transport terug gaat, en we dit niet weken achter elkaar hoeven doen.

Ons bezoek aan Martinique staat in het teken van reparaties en boodschappen. De Franse eilanden staan er om bekend dat je er goed kunt inslaan (stokbrood, kaasjes, wijnen) in grote supermarkten en dan eens niet voor de Caribische prijzen. In Marin heeft de supermarkt zelfs een steiger voor de dinghy: olé! Er wordt naar hartenlust ingeslagen en we ontbijten met stokbrood en croissantjes.

IMG_20170318_180413257 (1024x768)

Supermarkt met dinghy-steiger: het wordt ons wel heel gemakkelijk gemaakt!

Wij ontdekten dat zowel de linker als de rechter voorste babystag een gebroken streng heeft en moeten deze dus laten vervangen. We horen goede verhalen uit Marin. Helaas komen we daar vrijdagavond pas aan, en moeten we tot maandag wachten. Op maandag staan we dan ook als eerste voor de deur, en hij belooft het dinsdag al gefixt te hebben! Helaas, dinsdag was het hem niet gelukt, en na wat aandringen wordt het dan uiteindelijk woensdagavond. We kunnen de stagen donderdag installeren en varen vrijdag naar een volgende baai. Zo een week voor bij dus,.. maar de wachttijd was gelukkig goed besteed, want deze haven is voor meer boten een praktische plek voor reparaties en afspraken. Dus terwijl we wachtten, konden we weer iedere dag borrelen en bijkletsen. 😉

Vertrokken uit Marin ontdekken we tijdens het zeilen een klein scheurtje in de fok… Het lijkt of de eenmaal afgelegde mijlen hun tol beginnen te eisen.. We besluiten het weekend door te brengen in een prachtige baai (Les Anse d’Arlet) om vervolgens zondag naar Fort de France door te varen en maandagochtend (weer) als eerste voor de neus van de zeilmaker te staan. Die kan het zeil repareren in de komende dagen, en donderdag na 12.00u mogen we het op komen halen.

IMG_1161 (1024x683)

Les Anse d’Arlet: Coen was gefascineerd door de kerkklok die ieder half uur sloeg

IMG_1173 (1024x683)

Wandelen naar de andere baai

IMG_1172 (1024x683)

Met mooi uitzicht op ‘onze’ baai

IMG_20170325_173705058 (1024x768)

En nóg een keertje naar het strand!

We besluiten de wachttijd te besteden door Martinique nog wat verder te bekijken. Agaath komt maandagmiddag ook in Fort de France aan, en het (kinder)feest kan beginnen! We huren samen een auto en crossen het eiland over. Mooi, maar ook best vreemd dat het zo Frans is, middenin de Carieb. Maar we wennen ook gauw aan de luxe van het rechts-rijden, douches op het strand, ijsjes op iedere straathoek, en stokbroodjes met camembert.

IMG_20170330_093853595 (1024x768)

De bibliotheek in Fort de France

IMG_1194 (683x1024)

Beetje ruïnes bekijken met je ouders…Helemaal niet erg als je met je beste vriendje rond mag sjouwen en verkennen!

Het vertrek naar Dominica lijkt nog bijna te worden gedwarsboomd als op de dag van vertrek, tijdens de lunch een stukje kies afbreekt bij Suzanne. Maar dan is het luxe om in ‘Frankrijk’ te zijn. Nog geen twee uur later ligt ze in de stoel bij een tandarts die (uiteraard) haar diploma in Frankrijk heeft behaald en in no-time de kies repareert. Het zeil wordt opgehaald, we tanken water en diesel en varen (toch nog dezelfde dag) om 19.00u, samen met Agaath de nacht in om de volgende ochtend in Dominica aan te komen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s